Kościół w Szlachtowej - aby rusnacy mogli uczestniczyć w religijnym życiu wspólnoty chrzescijańskiej, stworzono dla nich parafię w Szlachtowej. Wzniesiona wówczas drewniana świątynia otrzymała miano Matki Boskiej Pokrownej. Ruskie (starosłowiańskie) słowo "pokrow" oznacza opiekę, symbolizowana przez welon (płaszcz, szal) w rękach N.M.P. która otula nim wiernych.

Obecnie, Œwiątynia w Szlachtowej budowana w latach 1895 - 1909 według projektu architektów i budowniczych Grabowskiego i Podoleckiego wymurowana jest z ciosów beskidzkiego piaskowca. Bryła kościoła w Szlachtowej oparta jest na planie krzyża greckiego o czterech równych ramionach. Z boku przypomina raczej rosyjskie cerkiewki lub też bieszczadzkie świątynie. Styl taki określa się mianem bizantyjskiego w okresie silnego nacisku prawosławno-ukraińskiego zwano go stylem narodowym. Krzyże na szczytach trzech kopuł, krytych blachą (umieszczonych wzdłuż osi głównej świątyni)w rzucie bocznym tworzą trójkąt równoramienny. Same krzyże łacińskie wspierają się na skierowanych rogami do góry półksiężycach, symbolizuje to zwycięstwo chrześcijaństwa nad islamem. Zewnętrzne ściany świątyni otynkowano i ozdobiono konsolkami pod okapami oraz fragmentami nieotynkowaego kamienia nad wejściem napis cyrylicą: "chwała na wysokości bogu". Ośmiowieczne wieże (zasklepione kopulasto) wznoszą się nad kruchtą i prezbiterium, a środkową najwyższą wieńczy skrzyżowanie transeptu (nawy poprzecznej) i nawy głównej. Boczne nawy zadaszone namiotowo. Po wejściu do wnętrza, rzuca się w oczy bogactwo barw polichromii z 1919roku. Z lewej strony prezbiterium postać św. Pawła nad nim na żagielku zwiastowanie. Należy zwrócić uwagę na miecz trzymany przez świętego. Błędem jest traktowanie go jako symbolu obrony wiary. Miecze posiadają również św. Barbara czy też św. Katarzyna Aleksandryjska. Oznacza to, że męczeńską śmierć zadano im przez ścięcie mieczem, ponieważ wtedy tylko ten rodzaj kary śmierci mógł być wykonywany na obywatelach Rzymu. Z prawej św. Piotr na żagielku z lewej (nad amboną) scena ukoronowania N.M.P. Po otwarciu Carskich Wrót widoczny jest ołtarz z tabernakulum w kształcie świątyni pochodzącym z XIX wieku. Ciekawostką jest ambona z XVIII wieku ozdobiona postaciami Ewangelistów. Twarze posiadają rysy ludowe. Prawdopodobnie zostały wykonane przez miejscowego artyste w stylu określanym jako "chłopski barok".